Andakten er skrevet av Liso
«Hvilken venn vi har i Jesus! Alt han vet og alt formår. Tyngste byrde han oss letter, når i bønn til ham vi går.» (Sangboken nr. 331)
Når vi går og ber på bekymringar og uro for ulike ting i livet, då er det godt å betru seg til ein kjær venn – ei/ein som lyttar og står der med deg. Det er fantastisk 
Men uansett kor god denne vennen er, så er Jesus meir enn ein venn. Jesus vil vera din venn!! Han sier:
«Kom til meg alle de som slit og har tungt å bera. Eg vil gi dykk kvile.» Mat. 11,28
Tenk deg at du er på fjelltur. Du begynner å merke stigningane… Sekken er full og tyngda terer på kreftene. Turguiden som går med deg, seier: «Gi meg sekken, så blir vegen enklare å gå! Eg har gått her før – eg kjenner stien.» Sjølvsagt gir du frå deg sekken….. ikkje sant!??
Der har du Jesus! Han går ved vår side. Han seier også: «Kom til meg!» Han vil også bere våre byrder og bekymringar. For hvis vi går og blir tynga av byrder og bekymringar, blir mesteparten av tida vår brukt på det. Og da er det jammen ikkje lett å være et lys i verda for Han. Bekymringane stjeler plassen til Jesus i hjerta vår. «Det hjertet er fyllt med, det renner munnen over med.»
Det er jammen en tankevekkjer for meg. Han var villig til å dø for deg og meg. Tenk for ein venn! Han stod opp igjen tredje dagen… og Han står der for oss idag med to utstrakte naglemerka himmelske hender og sier: «Kom til meg alle de som slit.. Eg vil gi dykk kvile.» Kan vi ha det bedre!? 
STOR er din trofasthet, Herre og Fader. Skiftende skygger når aldri din sti. Du er den samme, din miskunnhet er evig. Slik som du var, skal du alltid forbli. Fantastisk! Kva er det vi nøler etter? Han gir oss styrke idag, og håp for imorgen. Velsignelse for barnet som Gud tar seg av.
Det er bare å legge seg på kne… legge alt hos Jesus og la han ta seg av oss!
«Han går ved vår side, Han leder min gang. Han blir ikke trett Han som jeg. Og nådig Han vokter meg livsdagen lang, Han svikter ei, svikter meg ei.» (Sangboken nr. 350)